Yukarıdaki, gaybete çekilmenin imamet görüşüyle çelişmesi sorusunun genel ve örneksiz bir şekilde konu edilmesinden dolayı imamın bazı görevlerini zikrederek, onun gaybetle uyumlu veya uyumsuz olduğunu incelememiz gerekmektedir.

İmamet, vahyin nazil olması dışında, nübüvvetin bir devamıdır; peygamberin bütün görevlerini üstlenmektedir ve bunların en önemlileri ise şunlardır:

1)       İlahi hükümeti kurmak ve insanları zalim yöneticilerin elinden kurtarmaktır. Toplumsal bir hükümetin kurulması, insanlar tarafından kabul gören birisinin önderliğinde olması gerekmektedir; çünkü toplumun önderinden, bütün zamanlarda ve şartlarda hükümeti ele geçirmeye çalışması istenemez. Peygamber(s.a.a.) de hicretten önceki dönemlerde hiçbir zaman böyle bir girişimde bulunmamıştır; bu da onun nübüvvetine herhangi bir zarar getirmemekte ve o zamanki şartların buna müsait olmadığına işaret etmektedir. Aynı şekilde, on ikinci imam(a.s.)’ın gaybet dönemi de İslam’ın ilk başlarında olduğu gibi, çok karışık ve fitnenin bol olduğu bir dönemdir. Bu yüzden on ikinci imam(a.s.)’dan kıyam etmesini istemek akıllı bir iş değildir. Diğer bir taraftan da onun en büyük özelliğinin, adalet için kıyam edeceği olmasıdır. Sonuç olarak o hazretin gaybete çekilmesi, onun ilk göreviyle hiç çelişmemekle beraber insanların da dinden uzaklığının ve İslami bir hükümeti kabullenmedeki gevşekliklerinin bir göstergesidir.

2)       İlahi öğretileri açıklamak ve insanları irşat etmek. İmam(a.s.)’ın bu ikinci görevi bazen direk ve bazen de dolaylı olarak gerçekleşmektedir. İslam Peygamberi de, kendisinin insanlara ulaşma imkânının olmaması gibi zorluklardan dolayı, takvalı ve İslam dinini bilen kimseleri, ilahi öğretileri açıklamak ve insanları irşat etmek üzere bazı bölgelere göndermiştir. Bu da aynı şekilde İmam-ı Zaman(a.f.)’ın, gaybet-i sugra(kısa gaybet) döneminde özel vekilleri ve gaybet-i kubra(uzun gaybet) döneminde de genel vekilleri ataması yoluyla gerçekleşmiş

Bunlar imamın görevlerinin bir kısmıdır ve on ikinci imamın gaybete çekilmesiyle bunların hiçbir çelişkisinin olmadığı açıklığa kavuşmuştur. Ama imamın fayda ve bereketleri, onun görevlerinden daha fazladır ve gaybette olan veya olmayan imamla da sınırlı değildir.

İmam, âlemin canı ve yeryüzü ile göğün yörüngesidir. Peygamber(s.a.a.)’in ailesi birçok defa, eğer yeryüzünde imam olmazsa, yeryüzü ehlini yutar diye buyurmuşlardır.

İmam, yeryüzü ile göklerin arasındaki irtibatı sağlayan ve ilahi bereketlerin inme kaynağıdır. Onun duası kabul ve niyetleri baştanbaşa hayır ve berekettir. Bu konu, hidayet imamlarının ziyaretlerinde, üzerinde durularak vurgulanmıştır.

Allah kullarının, başta şeytan olmak üzere yeminli birçok düşmanları vardır. İmam(a.s.) da, insanların nefislerine olan ilahi etkileme gücüyle, onları bataklıklara düşmekten kurtarmakta ve hidayet etmektedir. Bunların hepsi gaip imamın faydaları ve bereketlerinden birer parçadırlar ve genel olarak Peygamber(s.a.a.)’in meşhur olan bir hadisinde bulutların arkasındaki güneş tabiri altında ifade edilmiştir; yani insanlar imamlarını görmeden, sürekli onun varlığının feyzinden yararlanmaktadırlar.